|

Emocjonalne ABEcadło czyli jak powstają w nas emocje

Można założyć, że ludzi, chociaż pewnie lepiej byłoby napisać o osobistych odczuciach — tutaj mam największe doświadczenie, nie niepokoją rzeczy i zachowania ich otaczające, a jedynie osobiste spojrzenie, jakie mają na wszystkie rzeczy i zachowania. Wszak mały pajączek wiszący nad łóżkiem w polskiej sypialny nie zrobi nikomu krzywdy, Jednak słyszane przez dziesiątki lat naszego życia historię o pajęczakach oraz tym ile krzywd zrobiły naszym bliskim, sąsiadom, sąsiadom sąsiadów , nigdy nam osobiście, sprawiają, że nasz wstręt i strachem do tych małych bestii jest ogromny.

To, w jaki sposób postrzegamy rzeczywistość jest i od samego początku naszego świadomego życia było subiektywne. Filtrowane przez setki tysięcy, a nawet miliony własnych doświadczeń, często wielokrotnie powtarzanych, z każdym kolejnym odtworzeniem utwierdzały nas w przekonaniach, kształtowały nasze myśli, a co za tym idzie pogląd na świat i osobiste otoczenie. Pokazywały nam to, co naszym zdaniem było dobre i złe, co moralne i niemoralne, co prawdziwe, a co oszukane i nieeleganckie. Potwierdzając tym samym fakty, że doświadczenia mają bezpośredni wpływ na nasze emocje i wiążące się z nimi zachowania.

Jak powstają w nas emocje i idące za nimi działania?

Kiedy w naszym otoczeniu zaczyna się „coś dziać”, nasz organizm, a dokładniej mózg, odpowiedzialny za przechowywanie większości doświadczeń, zaczyna tworzyć różnego rodzaju spostrzeżenia - A. Takie spostrzeżenia, zostają poddane dialogom wewnętrznym, tzw. myślom pochodzącym z naszej głowy – B . Te natomiast wywołają w nas odpowiednie emocje – C, które mogą przekształcić się w działania – D

Stwórzmy wiec taki oto przykład: W środku tygodnia budzisz się nienaturalnie wypoczęty, a na zewnątrz jasno świeci słońce – A, pojawi się przykładowy dialog wewnętrzny: aaaaa! Zaspałem! – B. Tworzy się wówczas koktajl emocji, w moim wypadku jest to prawdziwa burza z gradobiciem – C, dzięki, któremu wstajesz z łóżka w nieprzeciętnie szybkim tempie – D.

Więcej na temat świadomości emocjonalnej oraz elementów z nią związanych możesz przeczytać w jednym z moich artykułów klikając tutaj. 

Uniwersalny schemat powstawania emocji

Niezależnie od posiadanych przez Ciebie doświadczeń, schemat powstawania emocji i idących za nimi działań jest zawsze taki sam. Przyjrzyj się mu raz jeszcze: 

A – Spostrzeżenia tworzą B

B – Myśli (pozytywne, negatywne, obojętne)

C – Pojawiające się emocję na skutek B

D – Działania, które pojawiają się dzięki C i B w odpowiedzi na spostrzeżenie A

Znajomość przedstawionego wyżej schematu przyczynowo-skutkowego pozwoli Ci nabrać większej świadomości w obszarze wyborów, które dokonujesz, a także własnego zachowania i podejmowanych przez siebie działań. Zacznij obserwować siebie i swoje myśli, posłuchaj tego, co podpowiadają Ci „głosy z własnej głowy”. Umiejętności, których nabierzesz przydadzą Ci się w każdej płaszczyźnie Twojego życia.

W komentarzach poniżej możesz podzielić się swoimi odkryciami, ja także chętnie podzielę się z Tobą tym, co odkryłem.



Kiedy boimy się po raz pierwszy

Kiedy boimy się do kogoś podejść, zamienić z nim kilka zdań, kiedy mamy przekonanie, że rozmawianie z nieznany człowiekiem jest głupie. Wystarczy zrobić pierwszy krok, zamienić jedno zdanie, aby przekonać się, że nie jest to prawda. Kiedy boimy się odezwać w nieswoim języku, powiedzieć choć jedno zdanie, kiedy mamy przekonanie, że nie jesteśmy w tym […]

Dlaczego nawyki kształtują nasze życie

Gdyby kształtowanie nawyków należało do prostych czynności, każdy z nas bez większych problemów byłby w stanie modyfikować i wyrabiać w sobie te nawyki, na których mu najbardziej zależy. Potrzeba porannego wstawania dla sporego grona śpiochów przestałaby być problemem, w końcu wiedzieliby, że położenie się wcześniej spać ułatwiałoby im wstawanie. Wiele osób skończyłoby także z nieregularnym i […]

Technika pomodoro

Technika pomodoro to jedna z popularniejszych, znana na całym świecie technika zarządzania czasem. Technika pomodoro została wymyślona przez Francesco Cirillo w latach 80 ubiegłego wieku. Nazwa techniki powstała dzięki kuchennemu zegarkowi, którego Francesco używał podczas pracy do zarządzania swoim czasem. Można przypuszczać, że czasomierz miał na swojej skali jedynie 25 minut, co w efekcie doprowadziło […]